Moje refleksje nad filmem
środa, 25 lutego 2015
Disco polo

Disco polo

Tytuł: Disco polo
Reżyseria: Maciej Bochniak
Scenariusz: Maciej Bochniak, Mateusz Kościukiewicz
Obsada: Dawid Ogrodnik, Joanna Kulig, Tomasz Kot, Piotr Głowacki, Aleksandra Hamkało, Radosław Liszewski, Robert Klatt, Tomasz Niecik
Gatunek: komedia
Produkcja: Polska 2013
Czas trwania: 107 min
Dystrybucja: Next Film

Nareszcie polska komedia, która bawi. Z dystansem, absurdalnym humorem, pełna efektów specjalnych, jakich chyba dotąd nie było w naszym kinie, smaczków jakich nie powstydziliby się światowej klasy reżyserzy. Maciej Bochniak debiutuje z hukiem w rytm przebojów disco polo.

To historia dwójki chłopaków (Dawid Ogrodnik i Piotr Głowacki), którzy dzięki talentowi, pracy i sprytowi stają się gwiazdami disco polo. Opowieść o kolorowych latach 90., gdy w krótkim czasie robiono kariery i zarabiano wielkie pieniądze. Nie jest to jednak obraz rzeczywisty, a przerysowany, przekolorowy, przebłyszczący, iskrzący się brokatem i cekinami.

Chyba nikt się nie spodziewał, że będzie to opowieść na tak wysokim poziomie. Piękne plenery, kolorowe stroje, fantastyczne rekwizyty no i masa efektów specjalnych, które budują klimat filmu. Zdjęcia są fantastyczne, montaż dynamiczny i miejscami żartobliwy. Przed kamerą śmietanka polskiego aktorstwa. Dawid Ogrodnik nie krył, że przygotowując się do roli wzorował się na Zenku Martyniuku z zespołu Akcent oraz Radku Liszewskim z grupy Weekend. Po poważnych rolach w "Idzie" czy "Chce się żyć" zaprezentował komediową stronę i dokonał wydawałoby się niemożliwego sprawiając, że zobaczyliśmy w nim chłopaka z małej miejscowości marzącego o karierze, a nie jednego z najlepszych polskich aktorów. Piotr Głowacki, Tomasz Kot, Joanna Kulig jak zawsze zachwycają. Pozytywnie zaskoczyli mnie muzycy disco polo, których pojawienie się sprawia, że film wkracza na meta poziom.

Absurdalny humor, fantastyczna muzyka ilustracyjna, sposób opowiadania przypomniał mi kino Wesa Andersona, zwłaszcza jego ostatnie dzieło (cudowne!) "Grand Budapest Hotel". Bochniak i Kościukiewicz pracując nad scenariuszem popuścili wodze fantazji i udało się! Ja ich humor kupuję. Nie chcę zdradzać szczegółów, aby nikomu nie zepsuć przyjemności z oglądania, ale wspomnę tylko, że obaj panowie pojawiają się w filmie, jeden z nich nawet kilka razy. A scena prywatnego koncertu... To trzeba zobaczyć!

niedziela, 22 lutego 2015
Boyhood

Boyhood


Tytuł: Boyhood
Reżyseria: Richard Linklater
Scenariusz: Richard Linklater
Obsada: Ellar Coltrane, Ethan Hawke, Patricia Arquette, Lorelei Linklater
Gatunek: dramat
Produkcja: USA 2014
Czas trwania: 163 min
Dystrybucja DVD: Filmostrada

Genialny czy banalny? Wciąż zastanawiam się nad odpowiedzią i wciąż nie potrafię jej jednoznacznie udzielić. Dwanaście lat temu Richard Linklater, którego bardzo cenię za trylogię o związkach z Julie Delpy i Ethanem Hawkiem, rozpoczął swój niezwykle oryginalny projekt. Opowieść o kilkuletnim chłopcu i jego rodzinie, który kręcił w czasie rzeczywistym. Widzimy więc jak w miarę postępu czas, dojrzewają sami aktorzy. Jak zmienia się otaczająca ich rzeczywistość. Jak w tle rozgrywają się ważne wydarzenia historyczne.

Rodzice Masona (Ethan Hawke, Patricia Arquette) są rozwiedzeni, chłopca (Ellar Coltrane) i jego siostrę (córka reżysera Lorelei Linklater) samotnie wychowuje matka. Próbując im stworzyć tzw. "prawdziwy" dom, popełnia różne błędy. Choć to nie jest dokument, mamy nieodparte wrażenie, że aktorzy nie grają, a są bohaterami. I nie chodzi tu tylko o młodych aktorów, z których zwłaszcza Ellar bardzo zaangażował się w powstanie filmu: sam wymyślał swoje dialogi, jego bohater "nosił" jego ubrania. Podobnie rzecz się ma z Patricią Arquette i Ethanem Hawkiem, którzy stali się drugimi rodzicami dla bohaterów. Ich emocje wydają się autentyczne.

Dokumentalna kamera, która jest blisko bohaterów, nieostrość obrazu, jeszcze potęguje wrażenie autentyczności i podglądania czyjegoś życia. Zaciera się granica między fikcją a rzeczywistością. Zwłaszcza, że zdjęcia powstały w czasie rzeczywistym, więc wydarzenia komentowane są na bieżąco bez świadomości tego, co było potem i naginania do niej poglądów.

To niewątpliwie czyni film genialnym. Jednak sama historia jest banalna - sklejone ze sobą wydarzenia z życia dorastającego chłopaka. Cięcia pomiędzy przeskokami czasowymi są wyraźne, pojawiają się nagle. Samo zaś zakończenie rozczarowuje. Genialny pomysł, fantastyczny eksperyment, ale najlepszy film roku?

wtorek, 17 lutego 2015
Whiplash

Whiplash

Tytuł: Whiplash
Reżyseria: Damien Chazelle
Scenariusz: Damien Chazelle
Obsada: Miles Teller, J.K. Simmons
Gatunek: dramat
Produkcja: USA 2014
Czas trwania: 105 min
Dystrybucja: United International Pictures Sp z o.o.

Jeśli przyjrzymy się nazwiskom nagrodzonych Oscarami, Złotymi Globami itp. nagrodami w kategoriach aktorskich z ostatnich lat, szybko zauważymy, że zwycięzcy często przeszli niesamowitą metamorfozę na potrzeby roli. Rzadziej dostrzegane są skromne występy. Tym bardziej cieszą nominacje i (jak dotąd) zwycięska droga J.K. Simmonsa. Jego rola dyrygenta orkiestry konserwatorium muzycznego to niewątpliwie jeden z najmocniejszych punktów filmu.

"Whiplash" opowiada o młodym perkusiście (Miles Teller), który marzy o tym, aby zostać wybitnym muzykiem. Dla kariery jest gotów poświęcić bardzo wiele, jeśli nie wszystko. Od wolnego czasu, przez bliskie osoby aż do... Akurat ten fragment filmu najmniej przypadł mi do gustu, ale nie uprzedzajmy faktów. Szybko zostaje dostrzeżony przez dyrygenta orkiestry w konserwatorium (J.K. Simons), którego jednocześnie i podziwia i się go boi. Nie tylko on zresztą. Muzycy są sterroryzowani, poniżani, ale mimo wylanego potu, łez, a nawet krwi, za nic nie chcą stracić swojej szansy, jaką jest współpraca z nauczycielem.

J. K. Simons jest genialny w swojej roli. Najstraszniejszy nie jest wcale w tych momentach, gdy wrzeszczy, ale gdy milczy. Jak podnosi rękę. Jak ona zastyga w powietrzu. Ten jego ruch ręki, tak charakterystyczny, to prawdziwe mistrzostwo.

Brawa należą się też za montaż. Miles Teller wygląda jakby naprawdę opanował grę na perkusji do perfekcji. Napięcie między bohaterami, szybkie cięcia. Atmosfera gęstnieje z minuty na minutę, a widz śledzi to w napięciu niczym pełen akcji thriller. Dla Damiena Chazelleto, zaledwie 30-letniego reżysera, to dopiero drugi film, ale jakże dojrzały. Po raz kolejny traktujący o muzykach. Widać, że Damien bardzo dobrze zna to podwórko, gdyż fantastycznie i nietuzinkowo o nim opowiada. Pokazuje zupełnie inną stronę sztuki, w której w pogoni za perfekcją można zgubić to co najważniejsze - miłość do muzyki.

Muzyka w tym filmie to zresztą osobny bohater. To ile dla kogo znaczy, definiuje każdą z postaci. Nigdy nie jest tłem, nieraz wybija się na pierwszy plan. Spaja bohaterów i potęguje napięcie. Czasem zastępuje dialog między nimi. A my, jako widzowie, próbujemy wyczuć te subtelne różnice, o których oni rozmawiają. Ciekawe ilu z nas się to udało.

czwartek, 16 października 2014
Magic Mike, Uciekinier, Pokusa

Tym razem zestawienie trzech filmów z Matthew McConaughey'em. Od czasu filmu "Witaj w klubie" i serialu "Detektyw" ze specjalisty od komedii romantycznych awansował na czołowego aktora. Już wkrótce zobaczymy go w nowym filmie Christophera Nolana. Warto zobaczyć te trzy filmy, w których już widać niesamowity potencjał Matthew.

Magic Mike

Tytuł: Magic Mike
Reżyseria: Steven Soderbergh
Scenariusz: Reid Carolin
Obsada:  Channing Tatum, Alex Pettyfer, Matthew McConaughey
Gatunek: dramat
Produkcja: USA 2012
Czas trwania: 110 min
Dystrybucja DVD: Kino Świat

Sama historia striptizerów i ich próby bądź to wyrwania bądź zaistnienia w tym świecie mnie średnio interesowała. Ale udział w filmie Matthew już tak. To on gra właściciela klubu z męskim striptizem, jednocześnie wciąż gotowego zrobić fantastyczne show. Oto przyszło nowe pokolenie przystojniaków, ale Matthew swoją charyzmą ich przytłoczył.

Uciekinier

Tytuł: uciekinier (Mud)
Reżyseria: Jeff Nichols
Scenariusz: Jeff Nichols
Obsada: Matthew McConaughey,  Reese Witherspoon
Gatunek: dramat
Produkcja: USA 2012
Czas trwania: 130 min
Dystrybucja DVD: Monolith

Kameralne kino. Matthew w roli tajemniczego mężczyzny, którego znajdują na wyspie dwaj chłopcy. To oni są bohaterami tej opowieści, ale Matthew, choć w drugoplanowej roli, ma wielki wpływ na ich życie. Opowiada im historię rodem z westernu, a oni postanawiają mu pomóc. Teksański akcent Matthew - bajka.

Pokusa

Tytuł: Pokusa (The Paperboy)
Reżyseria: Lee Daniels
Scenariusz: Lee Daniels, Peter Dexter
Obsada:   Zac Efron, Matthew McConaughey, Nicole Kidman, John Cusack
Gatunek: thriller
Produkcja: USA 2012
Czas trwania: 107 min
Dystrybucja DVD: Monolith

Akcja rozgrywa się na Florydzie w latach JAKICH. Kobieta (Nicole Kidman) nawiązuje korespondencyjny romans z więźniem, który czeka na karę śmierci (Jon Cusack). Chce jego uniewinnienia, a pomóc ma jej w tym reportaż napisany przez dziennikarza prestiżowej gazety (Matthew McConaughey). Atmosfera gorąca, które aż wylewa się z ekranu, intensywność przeżyć, piętrzące się tajemnice i świetne aktorstwo.

wtorek, 05 sierpnia 2014
Żona doskonała, Byzantium, Czas na miłość

zona, byzantium, czas na milosc

Tytuł: Żona doskonała (Potiche)
Reżyseria: François Ozon
Scenariusz: François Ozon
Obsada:   Catherine Deneuve, Gérard Depardieu, Fabrice Luchini
Gatunek: komedia
Produkcja: Francja 2010
Czas trwania: 103 min
Dystrybutor DVD: Gutek Film

Zabawna, lekka komedia francuska. Ona - żona (Catherine Denevue) wiedzie losy gospodyni domowej, żyjąc w cieniu męża, do czasu, aż on, schorowany, będzie musiał wziąć urlop. To ona będzie musiała stanąć na czele fabryki. A pomoże jej w tym były ukochany grany przez Gérarda Depardieu.

Dla fanów francuskiej komedii, dla fanów talentu Catherine Deneuve, Gérarda Depardieu i Fabrice Luchiniego. W sam raz do prasowania.

Tytuł: Byzantium
Reżyseria: Neil Jordan
Scenariusz: Moira Buffini
Obsada:   Gemma Arterton, Saoirse Ronan, Sam Riley, Jonny Lee Miller
Gatunek: horror
Produkcja: Irlandia, USA, Wielka Brytania 2012
Czas trwania: 118 min
Dystrybutor: Kino Świat

Po reżyserze "Wywiadu z wampirem" spodziewano się wiele. I rzeczywiście. Przywrócił on wampirom należyty szacunek. Nie są to wegetarianie ze "Zmierzchu", ale krwiopijcy z uczuciami i żądni miłości. Gemma Arterton jest idealnym wręcz ich uosobieniem. Nie jest to "Wywiad z wampirem", ale ogląda się nieźle.

Tytuł: Czas na miłość (About Time)
Reżyseria: Richard Curtis
Scenariusz: Richard Curtis
Obsada:   Rachel McAdams, Domhnall Gleeson, Bill Nighy
Gatunek: komedia
Produkcja: Wielka Brytania 2013
Czas trwania: 119 min
Dystrybutor: United International Pictures Sp z o.o.

Ten film zasługiwałby na osobny wpis. Jest to bowiem najlepsza komedia romantyczna jaką oglądałam od jakiegoś czasu. Rzadko sięgam po ten gatunek, ale gdy zobaczyłam recenzje w magazynie "Kino" wiedziałam, że nie należy jej ominąć. Zwłaszcza, że reżyserem jest twórca "Tylko miłość" czy "Nothing Hill". A jedną z głównych ról gra cudowny Bill Nighy.

To historia chłopaka, któremu ojciec zdradza sekret. Oto w ich rodzinie mężczyźni potrafią podróżować w czasie i dzięki temu zmieniać bieg wydarzeń. Ale tylko w obrębie własnego życia. Początkowo mamy więc do czynienia z typową komedią pomyłek. Facet szuka dziewczyny, testuje, poprawia itp. Z czasem okazuje się, że to przepiękna opowieść o miłości. Nie tylko damko-męskiej, ale, przede wszystkim, rodzinie.

Przepiękny, wzruszający, o niebo lepsze od poprzednich filmów Richatda Curtisa.

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 48